قسمت ۶۰

دانشکده های بازرگانی بیشتر طرف دار رفتارپرزحمت وبغرنجند تا رفتارساده، اما رفتارساده اثر بخش تر است.

ویلیام اوکم ، راهب فرانسیسی و فیلسوف انگلیسی سده های میانه ، که در بعضی انجمن های علمی اورا از روی صمیمیت “بیلی اوکم” می نامند ، این نظریه را مطرح کرد که معمولا ساده ترین توضیح بهترین توضیح است.مشکل این نظریه آن است که کشیشان و واعظان و کاهنان ، از هر نحله و فرقه ،محتاج پیچیدگی اند تا نگذارند عوام کارهای جادویی ایشان را رأسا انجام دهند. اگر راه ورسم سرمایه گذاری را بدانی نه احتیاج به تحلیل گرومشاور سرمایه گذاری پیدا می کنی نه به صندوق های تعاونی یا هرنوع واعظ دیگراین”پیشه”

یافتن کسب وکاری عالی وخریدن آن به بهایی عالی وسپس نگه داری آن به مدت بیست سال چندان دشوار نیست که نتوان آن را آموخت وازآن بهره برد ، اما بیش تر کشیشان وال استریت راهبردهای سرمایه گذاری کوتاه مدت را موعظه می کنند، که در واقع،کاملا معطوف به ثروت آفرینی برای نظر دهنده است نه نظر گیرنده.

************************************************

قسمت ۶۱

از قرارمعلوم دربعضی این خصلت شریرانه هست که کارها را بپیچانند.

هر پیشه در نهایت توطئه ای است ضدعوام.فقط زمانی به متخصص نیاز پیدا می کنیم که فهم چیزی مشکل باشد در این صورت دستمزد کلانی به متخصص می دهیم تا مشکل را بفهمیم. هر چه کار بغرنج تر ، نیاز به متخصص –برای عبور دادن ما از دالان پیچیدگی ها – بیش تر.

کار وال استریت عرضه تخصص در گزینش سهام برای سرمایه گذارانی امثال ما است و به همین دلیل نفع شخصی دلال ها حکم می کند که بازی سرمایه گذاری را چندان پیچیده کنندکه اجرای آن از عهده ی هیچ کس ، مگر اهل فن زرنگ ، برنیاید.نقشه ی آن هاساده است- قصدشان این است که از ثروت ما ثروتمند شوند، و کاری میکنند که ما دوباره برگردیم زیرا به ما قبولانده اند که نمی توانیم از بازی سرمایه گذاری سر درآوریم اما هرگز کسی نمی پرسد اگر آنها تا این حد زرنگند پس چرا برای ثروتمند شدن محتاج پول دیگرانند؟

شاید با این علت ثروت ما را می طلبند که در این بازی قرار نیست ما از سرمایه گذاری نصیبی ببریم. در عوض آن ها با گرفتن کمیسیون و کارمزد از خرید وفروش ما ثروتمند می شوند.وودی آلن در جایی گفته است ، «دلال سهام کسی است که پول دیگران را سرمایه گذاری می کند و آن قدر این کار را ادامه می دهد که ته آن سرمایه درآید!»

************************************************

قسمت ۶۲

توصیه به نگه داشتن چیزی به مدت سی سال نوعی توصیه به از خود گذشتگی است که به ندرت در صومعه ها دیده می شود، چه رسد به تالار کارگزاران.

دلال های سهام حاضرند از گرسنگی بمیرند اما راه ورسم وارن – خریدن ونگه داشتن سهام – را نپذیرند.

موضوع این نیست که دلال ها نمی دانند روش وارن ثروت آفرین نیست.سرمایه ی دلال ها از گرفتن کارمزد خرید وفروش سهام ما فراهم می شود. هر چه شمار دفعات خرید وفروش سهام بیش تر باشد جمع کارمزد آن ها بیش تر خواهد شد.آن هاهمیشه این طور جلوه می دهند که برای خرید وفروش سهام ما دلیلی دارند . اگر دلال هر سال بیش از یک توصیه گران بها داشته باشند به احتمال زیاد دچار وهم شده است. اگر دلال می خواهد سهامی را که ماه پیش برای ما خریده بفروشد چون”بازارتغییر کرده”، علاوه بر گرفتاری وهم و خیال مشکل دیگری هم پیدا کرده است ریا کاری ودغل بازی.

class2کلیک کنید